Κυριακάτικες άυπνες σελίδες...

"Ποτέ δεν φανταζόμουν πως θα μπορούσα ν' αγαπήσω έτσι.
Μου είναι αδύνατο να σου εξηγήσω τι είναι αυτό το τρομερά δυνατό και ζωντανό που κρατώ μέσα
στην ψυχή μου και μέσα στη σάρκα μου.
Είμαι κάποτε σαν τρελός από τον πόνο και αισθάνομαι πως όλοι οι άλλοι μου δρόμοι έξω από αυτόν
τον πόνο,είναι κομμένοι.
Πως μόνο αυτόν μπορώ πια να περάσω."


Γιώργος Σεφέρης

Της παρτιτούρας...

Ντο_ υμπάι! Σκέφτεσαι να φύγεις για εκεί,γιατί δεν σε σηκώνει άλλο εδώ.
Τι να σου πω.. Πολλές λέει οι ώρες δουλειάς,αλλά από φράγκα βασιλιάς.
Αν είσαι υψηλόβαθμο στέλεχος ε; Είσαι η νομίζεις;

 Ρε_άλ! Νίκησε τη Βαλένθια στο Μεστάγια με 3-2,στη 12η αγωνιστική του Ισπανικού πρωταθλήματος. Μπαρτσελόνα-Σαραγόσα 4-0 και…
οι Βάζελοι με τους Γαύρους στη κοσμάρα τους και 1-1;
Τέτοια ανεπίτρεπτη ήττα για τους κόκκινους; Α πα πα πα..
Στο Θέατρο βρισκόμουν κατά τα άλλα,μα έμαθα τα πάντα!

Μι_σός ψυχή, μισός κορμί κι η πείνα μου θηρίο… Τα ρέστα μου!
Δεν ενώνονται «τα κομμάτια» μάτια μου.
Πόσες φορές αντέχεις να φτιάξεις ένα ίδιο πάζλ; Μια;Δυο;Τρείς;;
Ε μετά, αλλάζεις παιχνίδι..

Φα_βιέρου και Ακομινάτου….γωνία.
Στη φωλιά του κούκου. Το ακουστικό στο ένα αυτί μουσικο-ακούει και το άλλο ελεύθερο,για να έχει επικοινωνία με τον έξω κόσμο.
Κονσέρτο για φαγκότο σε Σι ύφεση μείζονα και ένα ουρλιαχτό γυναίκας σέρνεται στο δρόμο,μαζί με την τσάντα της.Ένα μηχανόβιο αερικό,
ένα ματωμένο πρόσωπο,κόσμος πάει κι έρχεται..και ένα κονσέρτο για φλάουτο αριθμός 2 σε Ρε μείζονα έχει ξεκινήσει.
Ξεχωριστό μου,παράλληλο σύμπαν…

Σολ_άρω! Είναι κάτι μέρες που λέω:Ας μου κλείσει επιτέλους κάποιος
το στόμα.Δεν το κάνει κανείς. Ανταυτού γελάνε..
Και αρχίζω να γελάω κι εγώ. Σταματημό δεν έχω και σολάρω.
Θέλει να γελάς και στα ζόρικα,δεν τραβάει διαφορετικά.
Τι ομορφιά όταν γελούν οι άνθρωποι; Όταν γελούν τα μάτια τους…

Λα_θος απάντηση να περιμένεις,όταν ρωτάς κάποιον τι μουσική ακούει και ιδιαίτερα όταν το μάτι σου έχει κόψει «τι» μπορεί στο περίπου να ακούει.
Όταν σου πουν,ακούω τα πάντα…κάνε κουράγιο και άλλαξε θέμα!
Οι τύποι και οι τύπισσες «πάρτα όλα» μου δημιουργούν ταχυπαλμίες.

Σι_νεμά! Σταμάτα επιτέλους να μασουλάς&να πίνεις κατά την διάρκεια της ταινίας, αυτές τις αηδιαστικές με θόρυβο πλαστικούρες,που βουτάς στις ελεινές σκατόχρωμες σάλτσες και κάνεις μπουρμπουλήθρες,για να ρευτείς ευγενικά λίγο αργότερα.
Αφού τελειώσει,εξαφανίσου__και φάε τον αγλέορα. Δεν θα σε ενοχλήσω..

Ντο_μινο! Μην με οδηγείς στα άκρα.
Μη με ταράζεις και άφησέ με να εκφραστώ.Καταπιέζοντας τη σκέψη μου,
δηλητηριάζεις την ατμόσφαιρα που είναι ήδη βρωμερή.
Οι τύποι μας έφαγαν και οι τυπικούρες.
Κάτι που για σένα είναι αδιάφορο,για μένα ίσως έχει αξία.
Σεβάσου το και μη με εμποδίζεις να αναπνέω..


Αυτοδιαχειριζόμενα,αυτοάνοσα,αυτοαναφορικά,αυτοσαρκαστικά
και…αυτοαμυνόμενα,
παρακαλώ να πατάς επάνω στις νότες!!

…της παρτιτούρας


maro*          www.musicsociety.gr

Mάρθα Φριντζήλα κ΄ Θέμος Σκανδάμης....Τεχνηέντως* 14-11-2011

Βράδυ Δευτέρας…
Παγωνιά και χιονόνερο, ο Νοέμβριος έξω. Μέσα, στον δικό μας μουσικό χώρο.. ζεστούλα, κρασάκι και κουβέντες με κάποιους παραγωγούς του Music Society.
Αναμένοντας τη Μάρθα Φριντζήλα και τον Θέμο Σκανδάμη για την προγραμματισμένη μας κουβέντα…
Τους υποδεχτήκαμε «3» από τους «65» του σταθμού μας.

- Πόσοι είστε; (έκπληκτοι)
- 65 άνθρωποι, παραγωγοί, διαφορετικοί & ίσως ίδιοι κάπου, από ένα κοινό σεμινάριο ραδιοφώνου.
Δεν χρειάστηκε να σπάσει ο πάγος, γιατί δεν υπήρξε. Όταν συναντιέσαι με χαμόγελα και διάθεση, μιλάς μιλάς… λες και χθες ήσουν πάλι μαζί τους. 
Ένας καινούργιος δίσκος και θέλω να μάθω όσα περισσότερα μπορώ.

Απέναντί μου η Μάρθα Φριντζήλα και ο Θέμος Σκανδάμης.
Τίτλος του δίσκου «Η Μάρθα Φριντζήλα τραγουδάει Θέμο Σκανδάμη».
Η κουβέντα έχει ξεκινήσει. Τους παρατηρώ και μου αρέσει πως μιλάει ο ένας για τον άλλον.
Πως έγινε αυτή η δουλειά, τι σημαίνει πλέον δισκογραφία, που είναι το εύκολο και που τσακίζει το δύσκολο.

Τα πώς και τα γιατί απαντήθηκαν βιωματικά. Κάνουν, και θέλουν να κάνουν αυτό που αγαπούν.
Δεν θα τρέξουν στα τηλεοπτικά μουσικά τραπεζώματα, γιατί δεν τους αφορά.
Η τηλεόραση δεν μπορεί να πάρει τη θέση της σκηνής.
Κι αν η Μάρθα κάποια εποχή απόρησε γιατί δεν «παίζει» στα ραδιόφωνα, η προσεκτική ακρόαση, της έδωσε την απάντηση.
Είναι λίγα τα πρόσωπα που παίζουν μπάλα, και δεν είμαι «εγώ» στο δικό τους το μενού.
 Ο Θέμος αναφέρθηκε στις business της «αγοράς» και στην αισθητική που έχει  ισοπεδωθεί.

Αφού λοιπόν αυτό έτσι αποδίδει, γύρισαν την πλάτη και έφτιαξαν το «δικό τους σπίτι». Τον πολυχώρο «Δρόμος με δέντρα».
Μουσική, θέατρο, σεμινάρια, εκδηλώσεις,.. και οι δυο τους υπάρχουν εκεί, μέσα από εκεί και αγαπούν κάθε τι που δημιουργούν.
Τι σκέφτηκαν και ήρθαν στο Music Society;



- Πάμε εκεί, αυτά τα παιδιά είναι σαν εμάς. Έχουν φάει την πετριά.
Μετριόμαστε εμείς που παίζουμε μόνοι μας. Στη σκέψη και στην ερώτησή μου τι γίνεται, τι κάνουμε στην Ελλάδα, ο Θέμος, για την έντονη περίοδο που εσωτερικά ζούμε ανέφερε κάτι που είχε πει ο Μπρέχτ. «Να εύχεσαι να μείνεις εκεί που γράφτηκε η ιστορία».
Η Μάρθα σκέφτηκε να φύγει, αλλά θα το παλέψει εδώ. Σε μια γωνιά της γης θα δημιουργήσουμε, και αναφέρθηκε στα λόγια του Μάνου Χατζιδάκι. Δυο άνθρωποι του θεάτρου, της μουσικής, με όρεξη για πράγματα.
Όντως θα μπορούσαμε να μιλάμε με τις ώρες οι τρείς μας.
Είναι αυτή η πετριά, που μπορεί να φέρει τα πράγματα και’ μάς τους ίδιους πιο κοντά.
Ωραίοι άνθρωποι, με συνέχεια! Θέμος Σκανδάμης και Μάρθα Φριντζήλα..
Κάνουμε πολύ καλά που είμαστε λίγοι..

Και είμαι μια, από τους 65 που θα παραμείνω εκεί. Στο λίγο.. με ουσία.


Μάρω Δήμα.     ( www.musicsociety.gr )